De aanleiding om AirPort in te zetten kwam eigenlijk uit een bijzondere hoek. Ik heb nogal wat CD’s en DVD. Nu heb ik een mooie kast van Lourens Fisher, dat is een metalen kast met schuine planken. Daar kunnen een boel CD’s en DVD’s in. Alleen op een moment is ook die kast vol. En vol dan ook echt vol, alles schots en scheef. Iedere nieuwe CD of DVD betekende weer een gevecht met de ruimte. Dus uiteindelijk had ik zo iets van een nieuwe of gebruikte kast kopen. Na wat zoeken blijkt dat de prijs van de kast de inflatie prima heeft bijgehouden. Op dat moment hoor ik van een collega over de squeeze box. Daarmee kun je internet en muziek van je computer op je installatie afspelen. Kijk, dat is handig. Ik had intussen op m’n laptop al iTunes staan met wat losse MP3tjes en andere losse nummers. En dat werkte prima. Even via de Google kijken wat ik met iTunes kan doen richting mijn geluidsinstallatie.
En wonder, er is een AirPort! Een AirPort is een draadloos verbinding voor printen, steunpunt binnen een Apple netwerk en een aansluiting voor muziek. Kijk, dat laatste is interessant. Nu ga ik niet over één nacht ijs, dus zoeken en lezen op internet. De prijs is niet heel erg verkeerd. Om het ding optimaal aan te sluiten op de hifi-set moet je er wel een extra setje met Monster kabels bij kopen. Dus daarmee kan ik mijn laptop gebruiken om muziek te spelen. Maar, nu al die CD’s weg, want daar was het om begonnen. Een snel rekensommetje leert dat om al mijn CD’s op de computer te zetten is niet helemaal genoeg heb aan de harddisk in mijn laptop, die is 100 Gb. Gelukkig zakt de prijs van losse harddisks de laatste wel erg snel, en dat komt mij nu wel heel mooi uit.
Op een avond struin ik een beetje door de lokale Media Markt. En, tja, daar staat een hele grote stapel met mooie externe harddisks van Maxtor. 500 Gb! Kijk, dat wordt al beter. Nog een rondje Media Markt erg interessant kijken naar allerlei spul en ondertussen mijzelf overtuigen dat het leven zonder 500 gig anno 2007 toch echt niet meer kan. Ik ben best goed in mensen overtuigen, en daar val ik dan zelf ook onder. Gevolg, ik sta even later buiten met een 500 gig doosje.
Dit is het begin van het verder digitaliseren van mijn muziekverzameling. Goed, ik zal niet te snel op de zaken vooruit lopen. Thuis snel de disk aan mijn Acer gehangen. Ik mopper wel eens op Windows, deze keer niet. Plug en play, in één keer. 465 echte GB’s vrij! Dat is mooi. Daar moet de muziek op. De iTunes muziek om precies te zijn. Gelukkig in iTunes kun je aangeven dat de muziekdirectory op een andere plek staat. iTunes kent een aantal onderdelen die gezamenlijk de muziekverzameling vasthouden. Het grootste onderdeel zijn de muziekbestanden zelf. Via de menu preferences en dan de tab Advanced kan ik in iTunes een andere directory voor de muziekbestanden opgeven. Eerst maak ik op de nieuwe disk een subdirectory Muziek aan met daarbinnen nog een directory met de naam iTunes. De “music folder location” wordt f:\Muziek\iTunes. “OK”. En iTunes staat klaar voor mijn verzameling.
De eerste CD in de speler. Donald Fagen met zijn schitterende Nightfly krijgt de eer om de eerste te zijn. Na een paar tellen verschijnt in iTunes de CD in beeld. Alle titels staan in het scherm, en onderaan staat “import cd”. Een klik op die knop en hups, daar gaat ie. De nummers worden netjes in volgorde ingelezen, een kleine sinusgolf animatie voor het nummer maakt het helemaal af. Na een paar minuten staat alles keurig op de harddisk. CD uit de speler, eject vanuit iTunes werkt ook.
Nu het eerste nummer van de harddisk. Wat een wonder, klinkt als vanouds goed. En de tijd vliegt als je lekker bezig bent. Eind van de avond als een tevreden 500 gig eigenaar naar bed.
Volgende dag na het werk snel weer achter de computer. Tot mijn verassing staat de harddisk niet op de F: deze keer maar op de G:. Dat gaat iTunes niet leuk vinden, of ander ik niet. De vraag is nu, hoe krijg is die harddisk op een vaste letter. Lijkt me te doen. Wat zoeken op de computer in XP, maar geen hint. Misschien via de netwerk dive mappen, maar ook dat werkt alleen als de basis een vaste plek is. Gelukkig is er Google en een heleboel slimme mensen. Binnen paar tellen meer dan 800.000 hints. Daar moet wat tussen zitten. De eerste paar moet ik allerlei extra programma’s installeren. Dan valt me een stukje op dat er een standaard faciliteit in XP zit om dit kunstje te klaren. Het komt op het volgende neer:
Via start en dan run (of uitvoeren in Nederlandse versie) en achter open: “diskmgmt.msc”. Dan start het disk management tool. Daar zie je een overzicht van de Disks. Klik met de rechtermuisklik op de juiste disk en kies voor Change drive letter and path. Ik heb gekozen voor de letter M, de M van Maxtor of de M van muziek. Hoe dan ook, twee keer de PC uit en aan om te constateren dat het echt werkt. In iTunes de juiste driveletter aangegeven voor de muziek folder.
Goed, waar ben ik intussen. Ik heb een harddisk op een vaste plek die iTunes kan vinden. Wat heb ik nog te doen? Paar honderd CD’s die nog even ingelezen moeten worden en een AirPort. Het is alweer wat later op de avond, Media Markt is al dicht. Dan maar beginnen met inlezen van de CD’s. Na 3 CD’s kom ik op het briljante idee om een lege verhuisdoos te pakken. Dan kunnen daar de ingelezen CD’s in.
In eerste instantie lijkt het inlezen op meer dan 10x de normale snelheid lekker vlot te gaan. Na de eerste avond een stapeltje verwerkt te hebben en de volgende avond weer een paar uur verder is 10x relatief. Het gaat snel, maar kost toch redelijk veel tijd. Ach, ik ben best van het geduldige type, tenminste soms. In dit geval gaat het om het goede doel om de CD kast leeg te krijgen. Het gaat gestaag.
Dan de AirPort. Het is intussen zaterdag. Media Markt Zoetermeer heeft wel iets aan Apple spul, maar niet het leuke spul dat ik wil. Een kundige verkoper verteld dat de Haagse vestiging een ruimer assortiment heeft. Dus, zaterdagmorgen naar Den Haag. Lekker makkelijk geparkeerd in de mooie parkeergarage onder de Grote Markt. En, inderdaad, veel meer keus bij de Haagse Media Markt. En tot mijn schrik of opluchting, nog precies 1 AirPort. Ik heb er niet meer dan 1 nodig, maar ben op een of andere manier toch altijd wel een beetje achterdochtig met een laatste exemplaar. Verpakking ziet er nog als nieuw uit, geen teruggebracht exemplaar zo te zien. De prijs is helaas precies de adviesprijs, wie zei ook al weer dat de Media Markt altijd goedkoper is? Blijkbaar wil niet iedereen het setje met de Monser kabels erbij, daar zijn er veel meer van in het schap. Ook adviesprijs. Wie zie ook al weer . . . nee laat maar, die vraag had ik net al gesteld. Ik heb ’t setje. Vrouwtje was ook mee, dus ik ontkom niet aan een rondje stad. Wat is dat erg, zo ongeduldig, het mooie nieuwe speeltje naast me, en dan op m’n gemakje door de stad slenteren. Ok, ik ben geduldig, spul loopt niet weg.
Ook Den Haag heeft uitgevonden dat parkeertarieven ook best omhoog kunnen, automobilisten betalen toch wel. En zo ook ik. Nog maar even extra genieten van de mooie parkeergarage met de rotonde met bamboe. Ik vraag me al rijdend over die rotonde wederom af of dat nu echte of nep bamboe is zo onder de grond.
Snel naar huis. Nou ja snel, 80 over de Utrechtse baan en 80 over de A12. Wat ben ik blij met die snelheidsbegrenzer in de auto. Plankgas en toch niet harder dan 80! Over mooie uitvindingen gesproken. Voorbij Voorburg kan de begrenzer ervan af en ruim boven de maximale snelheid naar huis. Geen extra kosten voor ongevraagde foto’s gelukkig.
Thuis snel de computer aan, harddisk netjes op M: en iTunes in de aanslag. Het eerste wat me opvalt is de mooie kwaliteit van het kunststof van de AirPort. Voelt robuust en high-tech aan. Compliment voor de Apple designers. Geen knopje teveel, geen aansluiting teveel. Helemaal top en af. De extra Monster kabels bestaan uit audio kabels en een voedingskabel. De standaard AirPort stop je direct in een stopcontact. Maar met het extrakabel kun je ‘m ook met een snoer uitrusten. En ook hier valt me weer de kwaliteit en de doordachtheid op.
Ik onderdruk de neiging om direct alles te proberen en aan te sluiten en begin toch maar met de handleiding. Ik zal de details besparen en alleen de beste advies geven dat ik leerde in die paar uur. Download de laatste versie van de installatiesoftware van de site. Dat werkt als een zonnetje. De software meegeleverd op de CD en mijn computer werden geen vrienden. Gelukkig heeft XP van die standaard safepoints. Drie maal hoera voor Microsoft op dit punt. Ik heb de safepoints goed gebruikt. Moe gestreden, teleurgesteld en even achteroverzittend kwam ik op het idee om via de Apple website nieuwe installatiesoftware te zoeken. En zo waar, dat was er. Zo gedownload, geïnstalleerd, en voila, het installeren ging als stukken beter.
Ja beter. Nog niet perfect. Nu niet denken dat Apple en Microsoft niet hun best doen om mooie spulletjes te maken. Dat doen ze wel, alleen, die gebruikers zoals ikzelf doen weer allerlei gekke dingen die weer niet te voorzien zijn. Intussen is het al ver in de zondag als ik besluit om morgen verder te gaan. De zondag na een goed ontbijt met een gebakken eitje met spek gaan we de tweede ronde in. Een nachtje slapen wil nog wel eens helpen, dat geef ik meestal pas achteraf toe. Nu dus weer. Goed, wat was het probleem? De AirPort is best veilig, je kunt kiezen uit WEP of WAP. Nu heb ik thuis geen heel bijzonder dingen op het netwerk, dus het draadloze netwerk had ik met WEP beveiligd. Dat werkte prima, tot de AirPort. Die vond mijn WEP instelling aan de onveilige kant. De AirPort wilde alleen met mijn netwerk praten als ik dat doe met WAP of WEP128. Helaas kan ik WAP niet toepassen, een van mijn computers heeft geen WAP ondersteuning, dus alleen WEP128 blijft over.
Even voor de goede orde, WEP werkt met eenzelfde sleutel op alle netwerkapparatuur, incluis de router. Mooie uitdaging. Hoe krijg ik de netwerkrouter en mijn laptop gelijktijdig naar het nieuwe beveiligingsniveau? Ik zal een lang verhaal kort maken, uiteindelijk op m’n knietjes met mijn laptop op de vloer bij de meterkast, waar de netwerkrouter staat. Met een kabeltje de router aangepast. Daarna m’n laptop. Na herstarten doet ie ’t weer, zonder kabel maar met de betere beveiliging. Je kunt veel zeggen van al die problemen met computers, maar de voldoening als het allemaal weer werkt is toch wel een heerlijk gevoel. De andere laptop aanpassen was nu zo gebeurt. Alles draait weer zoals het eerst was, alleen nu een stapje veiliger. Dit bleek iets te kort door de bocht, de tweede laptop is van mijn vrouw en zij logt in op die laptop met een gebruikersaccount. Ik had de verbinding gemaakt met het beheeraccount en dat werkte uitstekend. Na wisselen van gebruiker, dus zonder restart, neemt de twee gebruiker de verbinding over. De volgende dag, maandag dus, mijn vrouw om 10:00 aan de lijn als ik op de zaak zit, internet werkt niet. Die avond bleek dat de instellingen voor de draadloze netwerken op iedere gebruikersaccount opnieuw ingesteld moeten worden. Na dat aangepast te hebben is alles weer helemaal prima.
Nu het netwerk veilig genoeg is voor de AirPort de volgende stap, de AirPort nu echt aan de praat krijgen. De AirPort kan op allerlei soorten manieren netwerken ondersteunen. Ik koos om de AirPort op te nemen in het bestaande netwerk, daar had ik tenslotte al die moeite voor gedaan. Netwerknaam ingeven, beveiliging kiezen, wachtwoord opgeven, reset en even wachten. Dat even werd mij iets te lang. Terug naar de factory defaults. Ik zal wel een foutje hebben gemaakt. Weer, nu extra nauwkeurig, netwerknaam, beveiliging, wachtwoord, reset en wachten. En het bleef weer bij wachten. Wat nu? Veel meer opties kan ik niet opgeven. Gelukkig bestaat Google! Tot nu toe had ik de wachtwoorden opgegeven met een pass phrase en automatisch wordt er een wachtwoord in hexcode aangemaakt. Een hint ergens stond dat soms het hexwachtwoord gebruikt moet worden. Opnieuw via de factory defaults mijn netwerk, beveiliging, nu dan het hexwachtwoord en de reset. En weer wachten, maar nu niet voor niets. Hebbes! Contact. Yes!
Nadat het contact er is heb ik de naam van de AirPort aangepast naar AppleMusic en nog een of twee andere instellingen. Nu in iTunes zie ik opeens onderin de balk een keuze voor externe speakers, genaamd AppleMusic. Wat een voldoening. Eind van de maandag avond, nog snel even aansluiten of toch maar verstandig zijn en tot morgen wachten. Ik doe verstandig. Morgen echt aansluiten. Ik kan je vertellen, het was een onrustige nacht. Dromen vol van onwillige netwerken, wachtwoorddrama’s en andere computer nachtmerries.
Na het werk en eten eindelijk zo ver. Computernetwerk en geluidsinstallatie worden gekoppeld. In eerste instantie via de audioaansluiting op de voorkant van mijn versterker aangesloten. Op de AirPort is een soort koptelefoonuitgang, met een verloopsnoertje naar tulppluggen en dan zo op de aux aansluiting van de versterker. Beetje zweet in de handen, een spannend moment. Op de laptop iTunes starten, stekker van de AirPort in stopcontact. Dan wachten. Het lichtje op de AirPort begint amberkleurig. Dat is de kleur tijdens starten. Het lijkt een eeuwigheid te duren totdat het lichtje stabiel groen is. Op de laptop kan ik kiezen voor de externe speakers. Wederom mag Donald Fagen de eer hebben. Klik op de play button, connecting in het scherm, bewegende strepen achter het woord connecting. En dan, opeens klinkt Donald door de speakers. Ik kan me bijna geen mooier moment voorstellen. Nou ja, ik bedoel een mooier moment van het aansluiten van apparatuur. Het werkt! Ben nog vol van alle spanning, kan niet zeggen dat ik erg heb kunnen genieten van de muziek op dat moment. Dat deed er ook niet echt toe, dat het werkte, dat was mijn overwinning.
En het bleef werken. Nog vele CD’s stonden te wachten om ingelezen te worden. Moeilijke keuze, muziek luisteren op de bank of de CD’s inlezen. Ik heb er nog 3 of 4 ingelezen en ben dan toch bezweken voor het lekker luisteren op de bank.
Ik had de AirPort aangesloten op de voorkant van mijn versterker. En dat is niet zonder reden kan ik je vertellen. Ik heb namelijk de geluidsapparatuur in een oude kast staan. Het is een Chinese bruidskast. Ooit een keer gekocht bij Jan de Bouvrie op zijn rommelzolder. In die echt oude kast staat mijn nieuwe apparatuur, ik blijf het een mooi contrast vinden. Echter die kast is vast nooit ontworpen om geluidsapparatuur in te herbergen. Ik heb daar zelf wat aanpassingen aan moeten maken. De meest handige, achter in de kast heb ik een luikje gemaakt zodat ik bij de achterkant kan van de versterker om alle draden te verbinden. En het zijn nogal wat draden. Het is zo’n 5.1 systeem, met heel veel aansluitingen. De meeste heb ik nog in gebruik ook. In die kast staat ook mijn TV. Dat is nog een echte glasbuis. Een 91 cm (of 94 cm, wil ik even vanaf zijn) flat screen. Mooi ding, alleen 65 kg zwaar. Dat plus de versterker van een slordige 10 kg, de kast zelf, een CD speler en wat ander klein spul. Als ik dat van de muur wil schuiven is dat altijd een hele operatie.
Ik gebruikte nu de analoge audio uitgang, maar er is ook een digitale uitgang op de AirPort. En die wilde ik graag aansluiten. Op zaterdag de kast van de muur, het juiste Monster kabel op gezocht. En wederom ben ik verrast over het vernuft van Apple. Die digitale aansluiting gaat in dezelfde koptelefoon uitgang! De digitale plug is iets langer dan de analoge variant. De andere kant van de kabel is de traditionele rechthoekige aansluiting, die op een vrije aansluiting op de versterker kan. Voordat ik de kast terugschuif eerst even proberen of het werkt. iTunes op de laptop aan en, deze keer niet Donald Fagen, maar de mooie muziek van J.J. Cale. Ik was intussen alfabetisch de CD’s aan het inlezen geweest, dus J.J. Cale was al als lossless Apple formaat beschikbaar. Wat een aangename verrassing! De analoge uitgang van de AirPort is goed, daar niet van. Maar de DA converters in mijn versterker maken het net nog even mooier. Het klinkt heerlijk open en natuurlijk. Na twee nummers luisteren besluit ik de kast weer terug te plaatsen. Oops. Ik wil de AirPort op de kast hebben, allen mijn luikje achter in de kast geeft onvoldoende ruimte om de toch wel dikke stroomkabel door te laten. Er zit niets anders op dan een stukje van het luik af te zagen om ruimte aan de stroomkabel te geven. Als ik even later met de zaag aan de gang ga, moet ik enorm glimlachen. Ben ik een digitale glasfiber aansluiting aan het aanleggen met een grote zaag. Zo komt het traditionele klussen en de moderne technologie weer heel dicht bij elkaar.
Als de kast weer op z’n plek staat, geeft ik iTunes de vrije hand in het kiezen van de muziek. De party shuffle is een genot. Hoewel wel erg veel artiesten hoor die voorin het alfabet zitten, is het heerlijk genieten.
Al mijn CD’s staan nu fysiek op de vliering maar muziekaal op de harddisk, onder beheer van iTunes. Ik heb alle CD’s geconverteerd naar het Apple lossless formaat. Het resultaat is fantastisch. De CD kast is nu weer geordend met alleen nog een enkel CD-tje naast de DVD’s. Het heeft wat uurtjes gekost om te converteren, maar ik kan nu rustig genieten.
Hoewel, er knaagt iets. Ik heb alle originele CD's beschikbaar mocht de harddisk het begeven. Maar weer uren en uren CD’s inlezen, daar heb ik helemaal geen zin. Dus, een backup maken. Even denken, backup op DVD. Hoewel, even rekenen. Ik heb nu 400 Gb aan muziek, dat is bijna 100 DVD’s! Dat gaat ‘m niet worden. Wat dan? Soms zijn problemen zo simpel op te lossen. Achteraf gezien dan. Na een paar dagen en een advertentie van een goedkope externe harddisk verder kreeg ik de eureka belevenis. Gewoon een tweede externe harddisk. De prijs is zo interessant, daar kun je echt geen 100 DVD’s voor kopen. Naast de Maxtor heb ik nu ook een Toshiba 500 Gb disk. 1 Tb aan ruimte. Paar jaar geleden onbetaalbaar, nu gewoon zo op mijn bureau. Wederom aansluiten een fluitje van een cent. Wel een mooi lichtje op de Toshiba disk: fel blauw in ruste en zacht rood bij activiteit. Na aansluiten diezelfde avond een backup gestart van de ene naar de andere disk. Na een heerlijk nachtje slapen kwam ik de volgende morgen weer bij mijn PC. Hij stond nog steeds te pruttelen. Welkom in de wereld van de snelle USB: de snelheid wordt verdeeld over de verschillende apparaten. Dus als de ene harddisk aan het lezen is, dan moet de andere wachten. Voor mij maakte het verder niet uit. Na het ontbijt was de kopie alsnog klaar.
Nu dan echt wel genieten? Echt wel. Een dikke 400 Gb aan muziek, beschikbaar in seconden. De shuffle is leuk, even een CDtje spelen net zo makkelijk. En geluidskwaliteit? Ongecomprimeerde CD kwaliteit.
Voor meer info:
Apple AirPort Express: www.apple.com/wifi
Geen opmerkingen:
Een reactie posten